پیشدبستانی یکی از مهمترین و حساسترین مقاطع زندگی کودک است. بسیاری از باورها و باید و نبایدهای کودک در نتیجهی تجربیاتی است که در این مقطع از زندگی خود کسب میکند تصمیمات ما برای فرزندانمان میتواند تاًثیر بسزایی در تجربیات این مرحله از زندگیشان داشته باشد.
بسیاری از ما با هدف هماهنگی با عرف و هنجارهای جامعهیمان فرزندان خود را زودتر به مدرسه میبریم تا در سایهی اسلوب و قوانین جامعه برای درس خواندن و رفتن به مدرسه آماده گردد.
البته این اقدام مثبت است چون کودک میتواند راحتتر برخی از مسائل مدرسه را بپذیرد اولیاء فکر میکنند با آشنا کردن فرزند خود با مدرسه میتوانند از بحرانهای ناشی از مدرسه و مهدکودک جلوگیری کنند. کودک در مدرسه یاد میگیرد که بر اساس قوانین و چهارچوبهای بیشتری رفتار کند به پوشیدن یونیفرم، به ویژه مقنعه(در دختران) عادت میکند و یاد میگیرد که آموزش در فضایی جدیتر از مهدکودک انجام میشود. اما با محدودیتهایی هم مواجه میشود که ممکن است برایش غافلگیر کننده و یا حتی آسیب زننده باشد برای آنکه فرزندانمان را در فضایی آموزنده و در عین حال امن پرورش دهیم باید نکاتی را در نظر بگیریم که بهداشت روانی آنها را به خطر نیندازد.
اولین موضوعی که بسیار حائز اهمیت است وجود کادر آموزشی مجربی است که با کودک به اقتضای سن او رفتار کند. برخورد بر اساس نیازهای فعلی کودک موضوعی بسیار مهم است که متأسفانه خیلی مورد توجه قرار نمیگیرد.
وجود مربیان دوره دیده و دانش آموخته برای مقطع پیشدبستانی از هر مقطع دیگر مهمتر است. در بسیاری از مراکز با کودکان پیشدبستانی مانند مدرسه برخورد میشود. در صورتی که لازم است مربی برخوردهای کودکانهی بچهها را بپذیرد و با آنها به اندازهی سنشان رفتار کند.
هدف پیشدبستانی آماده ساختن بچهها برای ورود به مدرسه است. این وظیفه هر مربی است که کودکان را برای رفتن به مدرسه آماده کند، آنها را با مفاهیم ریاضی آشنا سازد و روان خوانی را به آنها بیاموزد. ودر عین حال توجه داشته باشد که این تنها آمادگی برای دبستان است به هیچ عنوان نیازی برای فشار آوردن به کودکان جهت یادگیری مطالب نیست. کودکان زیر هفت سال باید در فضای آزاد و آرام و آموزش ببینند در غیر این صورت نسبت به مدرسه سرد شده و از آن دوری میکنند. آمادگی برای مدرسه به معنای ایجاد علاقه کردن نسبت به آن است نه اجتناب از آن.
(نشانههای آن را میتوان در سالهای بعد در سنین نوجوانی مشاهده کرد) موضوع دیگری که گاه موجب نگرانی میشود ورود ناگهانی کودکان به فضایی بسیار بزرگتر از آنچه پیش از آن تجربه کردهاند. آنها نسبت به مهدکودک خود با افراد بیشتری برخورد میکنند و هم چنین با افراد بزرگتر از خود هم کلام میشوند و احتمال دارد چیزهایی بشنوند و یاد بگیرند که درک درستی از آن ندارند و حتی برای اینکه خود را با شرایط جدید وفق دهند سعی در تقلید از کودکان بزرگتر از خود داشته باشند. هم چنین از فضایی که در آن با افراد غیر هم جنس خود در ارتباط بودند وارد فضایی میشوند که ارتباط با جنس مخالف ممنوع میباشد.
این موضوع شاید پیش پا افتاده به نظر آید اما کودک حتماً باید دلیل جدا شدن ناگهانیاش را از دوست غیر هم جنس خود بداند و درک صحیحی از آن پیدا کند.
بیایید برای انتخاب مدرسه یا مهدکودک جهت گذراندن مقطع پیشدبستانی، به جای باور های خودمان، کودکمان را ملاک قرار دهیم و پیش از آن که مانند عرف جامعه عمل نماییم کودکمان را بررسی کنبم و ببینیم آیا مهارت کافی برای ورود به این فضا را دارا است و یا نیاز به زمان بیشتری جهت کسب مهارت برای ورود به مکان اجتماعی بزرگتر را دارد. در گروه سنی زیر شش سال حتی چند ماه نیز تاًثیر به سزایی در شکل گیری شخصیت کودکان دارد این دوران را کم اهمیت نپندارید ما در قبال فرزندان خود مسئولیم و لازم است در انتخاب مسیر زندگیشان بیشتر تأمل کنیم.
![]()